Το ωμοφόριο είναι το άμφιο του επισκόπου της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Είναι διακριτικό του βαθμού του και, σε περίπτωση που καθαιρεθεί ένας επίσκοπος, το ωμοφόριο είναι αυτό που του αφαιρείται.
Είναι πλατιά λωρίδα υφάσματος. Φοριέται πάνω από τους ώμους (εξ' ου και ωμοφόριο, ώμος+φέρω). υπάρχουν δύο είδη, το μεγάλο και το μικρό. το μεγάλο είναι πιο μεγαλοπρεπές και το φορά ο επίσκοπος στη Θεία Λειτουργία μέχρι την ανάγνωση του Αποστόλου. Κατά την ανάγνωση του Ευαγγελίου δεν φορά ωμοφόριο, σε ένδειξη σεβασμού, καθώς με το Ευαγγέλιο μιλά ο ίδιος ο Χριστός. Από τνο Χερουβικό Ύμνο και μετά φορά το μικρό.
Το ωμοφόριο παραπέμπει στην παραβολή του "Καλού Ποιμένα", ο οποίος παίρνει στους ώμους του το λπανηθέν πρόβατο για να το σώσει. Το ωμοφόριο συμβολίζει ακριβώς αυτό το πρόβατο, την αμαρτωλή ανθρωπότητα. Φορώντας το ο επίσκοπος γίνεται μιμητής του Ποιμένος Χριστού. Οι σταυροί του ωμοφορίου καταδεικνύουν πως ο κάθε επίσκοπος πρέπει να σηκώνει το σταυρό του και να ακολουθεί τον Εσταυρωμένο Χριστό.
Το επιτραχήλιο είναι άμφιο του ιερέα και του επισκόπου στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Στη μορφή είναι σαν το οράριο, αλλά έχει και τα δύο άκρα εμπρός. Φοριέται στο λαιμό, εξ' ου και η νομασία του (επί+τράχηλος).
Συμβολίζει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, που κατεβαίνει από επάνω. Γι' αυτό, ο ιερωμένος που το ενδύεται λέει: "Ευλογητός ο Θεός, ο εκχέων την χάριν αυτού επί τους ιερείς αυτού, ως μύρον επί κεφαλής, το καταβαίνον επί πώγωνα του Ααρών, το καταβαίνον επί την ώαν του ενδύματος αυτού πάντοτε νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν". Τα κρόσσια που υπάρχουν στο κάτω άκρο του συμβολίζουν τις ψυχές των ανθρώπων του ποιμνίου τους, για τις οποίες είναι υπεύθυνοι και θα λογοδοτήσουν κατά την ημέρα της κρίσεως. Χωρίς το επιτραχήλιο δεν μπορεί να τελεστεί καμιά ιεροπραξία.