Οἱ μορφές τῶν Ἁγίων, οἱ ὁποῖες ἱστοροῦνται και στούς Ναούς μας, ἀποτελοῦν τά ζωντανά πρότυπα, τά ὁποῖα ἐμπνέουν καί ὁδηγοῦν πρός τόν Κύριο. Εἶναι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι ἔζησαν μέ Ὀρθόδοξη πίστη, συνέπεια καί σταθερότητα. Ἀγάπησαν τό Χριστό, ὅσο τίποτα ἄλλο στή ζωή τους, καί ἐμαρτύρησαν γιά τήν ἀγάπη Του, διδάσκοντας μέ τό παράδειγμά τους καί προτρέποντας νά τούς ἀκολουθήσουμε, τηρῶντας τήν Ὀρθόδοξη Πίστη καί Ὀρθόδοξη ζωή.
Στην Ορθόδοξη Εκκλησία οι άγιες εικόνες χρησιμοποιούνται τόσο στην Εκκλησία όσο και στα σπίτια των πιστών που αποδίνεται σ' αυτές τιμητική προσκύνηση που, αν και γίνεται προς τους αγίους και τους αγγέλους που απεικονίζουν, ανάγεται έμμεσα στο Θεό. Είναι φανερό ότι με την ορθή λατρεία των εικόνων διεγείρεται η πίστη και ζωογονείται η ευλάβεια των Χριστιανών.
Η εικόνα θεωρείται σαν ένας σύνδεσμος της παρούσας ζωής με τον μέλλοντα αιώνα, τούτο διότι η αγάπη που διεγείρει προς το αναπαριστάμενο είναι τέτοιας φύσης ώστε να ενώσει την γήινη ζωή μ' εκείνο όπου τα σώματα των αγίων θα είναι λαμπερά περισσότερο από τον ήλιο.
Μία εικόνα συνήθως είναι από ξύλο. Χρησιμοποιήθηκαν όμως και κυρίως κατά την πρώιμη Βυζαντινή εποχή πολλά άλλα υλικά. Έτσι έχουμε υφαντές εικόνες, ψηφιδωτές εικόνες, εικόνες από πολύτιμα μέταλλα, από μάρμαρο, από στεατίτη, από ελεφαντόδοτο καθώς και από σμάλτο. Πολλές φορές οι εικόνες επενδύονται με πολύτιμα υλικά, συνήθως χρυσό και ασήμι, περίτεχνα κατεργασμένα, συνήθεια που συνεχίζεται ως τις μέρες μας.